Poezi per Pranveren – Vjersha per Pranveren

Pranvera

Nje arome po kundermon
disa lule po lulzojn
qiellii kalter eshte i hapur
te gjith zogjte tani kan ardhur

Shum bukuri shum lumturi
na solli pranvera mua dhe ty
per te gjithe ne veqanti
pranvera troket ne gjdo shtepi

Zemrat tona tani jan hapur
nga nje dimer qe jemi plakur
lulet qelin ne qdo vend
ne qdo koder ne qdo cep

Ta shijojm edhe ne ket dite
qe me muaj e kemi prit
te gezuar te jetojm
nenen natyr ne ta shfrytzojm.

Pranvera Bukuroshe

Sa e gjate qe behet dita
Ne pranvere ajo zbardh si drita
Dhe dielli bukur ndricon
Rreze te arta ne toke leshon
Neper peme bilbili thote
Mijera kenge e melodi
Edhe pemet mbushen plot
Plot gjelberim e blerim te ri
Neper pyje lart te bredhi
Bukur ndrit rrezja e diellit
Lulet e bukura po luleojne
Zogjte pemeve po levrojne
Kudo ne pranvere eshte bukurija
I lumtur dhe i qeshur eshte dhe femija.

Poezi per pranveren dhe dallendyshet

Dallendyshe kraheleta
Miresevjen ne vendin tim
Ah,sa e veshtire eshte bere ketu jeta
Ketu ka diktature e trishtim
Ketu edhe lulet kane ulur kryet
Te vyshkura e te gjynjezuara
Zemra ime sec po thyhet
Se vendi ka ngelur i shkretuar
Moj dallendyshe!Moter te kam,
Si ti dhe une nje hall kemi
Ti shtepi kerko,dhe une liri skam
Te vrare ne shpirte te dy jemi
Ti shtegton pa mbarim
Ashtu si po emigron populli im
Ah,sa te pafat paskemi lere!
Emigrimi dhe shtegtimi na geli ne dere.

Pranvera gjelberoshe

Pas bardhesise se debores
Dielli rrezaton
Zogjte neper peme
Folete nisin ndertojne
Dallendyshet fluturojne
Bukur rralle -rralle
Bukur kendon bylbyli
Ky kengetare i rralle
Sa here qe vjen pranvera
Natyra lulezon
Kenaqesi dhe lumturi
Njerezise i dhuron
Lulet shume ngjyreshe
Celin si perhere
E bukur eshte natyra
Gjithnje ne pranvere.

Pranvera erdhi

Pranvera erdhi perseri
Dhe kenga e zogjve nuk pushon
Se dimri shkoi e bora u shkri
Dhe trendafili gonxhet leshon
Ne kete stine, kete kenaqesi
Na e dhuron edhe bylbyli
Nga kenge e tij plot embelsi
Shpertheu gonxhet edhe trendafili
Trendafili ere leshoi
Dhe u ngjit mbi deget e hardhise
Me lulet e kuqe kercellin e mbuloi
Dhe gjethet tundeshin prej kenaqesise
Me lule t’bukura ngjyra-ngjyra
Bukur shume shkelqen natyra
Ne lendine ,ne livall
Femijet lozin me gezim te madh.

Ti ike ne Pranvere

Ti zgjodhe të ikësh në pranverë,
kur qielli ishte më i bukur se kurrë,
kur bari lulëzonte tej e tej,
kur toka avullonte pak më shumë.

Në prag të kësaj pranvere të sapo ardhur,
ti u largove, befas, pa shkak,
Pranvera e trishtuar, ndali lulëzimin,
Zogjtë këngën e ndalën për pak.

.